İşporta;yeni tanıdığım,gerçekten insanı okurken sıkmayan ve severek okumaya başladığım bloglarım arasında.

Özellikle de şu yazısı güle güle okuduğum bir yazı:Öldükten Sonra Görülmesi Gereken 5 Yer

Kahraman Kaplumbağa yazısı da bana ilk evcil hayvanımı(kırmızı yanaklı kaplumbağam)hatırlattı:Kahraman Kaplumbağa

Geyiklerin Bilinmeyen Yüzü ise aklıma Vodafone’un geyik kampanyasını getirdi:p:Geyiklerin Bilinmeyen Yüzü

Birkaç yazısından bahsettim,ama sanırım güncel olmadığı için çok az yazı var ve blogcu arkadaş yazmayı da bırakmış artık.

Söz sende:Ministrable

”Bir yetişkinin günlük besin ihtiyacının %50-60′ ı karbonhidratlardan, %15-20′si proteinlerden ve %30-35′ı yağlardan sağlanmalıdır. Makarnanın 100 gramı, 369 kalori ve 12.5 gram protein içerir. 200 cc’lik bir su bardağı makarna (çiğ), ki bu 70 grama eş bir değerdir, yağsız olarak; 260 kalori ve 8.7 gram protein içerir. Aynı ağırlıkta makarna yağlı olarak hazırlandığında; 340 kalori ve 8.7 gram protein içerir. Yani normal bir kişinin, 1500 kalorilik bir diyette alması gereken CHO miktarının %28′ı bu şekilde karşılanabilir.

Makarna, kompleks karbonhidratlar grubundandır. Metabolizmada çabucak parçalanır, hemen enerjiye dönüşür. Makarnanın kolay ve hızla hazmedilen bir besin olmasının nedeni de budur. Acil enerji ihtiyacı duyan, bir karşılaşmaya ya da gösteriye hazırlanan sporcular, sanatçılar, yani fiziksel güç gerektiren işlerle uğraşan herkes için makarna, özellikle tercih edilen bir temel besindir.

Makarnanın kalori ve yağ oranı çok düşüktür. Genel kanının aksine, şişmanlatma riski yoktur. Çünkü içinde şişmanlatıcı unsurlar bulunmaz. Formuna dikkat eden herkes, hafif bir sosla yapılmış makarnayı gönül rahatlığıyla yiyebilir. Makarna hem çok doyurucudur, hem de vücut için gerekli tüm vitamin ve mineralleri içerir.”

Aynı zamanda site sahibinin bu bilgileri paylaşıp çoğaltmaya izin vermesi büyük bir incelik.

Ama ilk önce lepistes yemeyen balıkları soracağız,o yavru balıkların ölmesini asla kaldıramam.Eğer onları bir balık yerse diğerlerini de öldürebilirim yani çok değer veriyorum onlara.

Yukarıdaki gibi tır boyutunda değil,fanus kadar küçük de değil tam onların rahat edebileceği boyutta.Şimdi öyle güzel zıplıyorlar,dibe dalıyorlar,kuyruk sallayıp süzülüyorlar ki ben bile kıskandım lepistesleri.Yani işin kafa yoran kısmına girersek onlar üç balık,bizde üç kişi çekirdek aileyiz.Onların evi onların 50000  katı bizim ise 500.Kum dışında onlara yerden kaybettirecek başka bir ıvır zıvır da yok.Bizim ise evin yarısı ıvır zıvır.Kısacası onlar bizden daha rahat.Umarım çabuk büyürler.

Biraz komedi,biraz dolaylandırma artık dönüşümü beklersiniz değil mi?

Hepinizi özleyeceğim.(Siminyaa seni de özleyeceğim,valla yorumsuz bırakmıyorsun hiç beni.)

Böyle dediğime bakmayın.Böyle bir şey için ilk önce insanın 2 veya daha fazla katlı bir evi ve evde bir ”merdiven” olması gerek.Artık o merdiveni apartman dairesinin neresine sokmayı planlıyorsam:)Belki bir gün bende çıkarım şöyle 3-5 katlı bir eve deşu merdivenden yaptırıp kayıp kayıp kaymalanırım…

Birkaçının kazağı kırmızıdır,birkaçının ala.
Bizimkilerin evi bakar dağa,sizinkilerin yola.
Bunlar ekmeğini batırır yağa,şunlar ise bala.
Belgisizlik ve işaret zamirlerinin çoğunu kullandım sanırım;
Kimse kusura bakmaya.:p

Bende zırvalamak konusunda iyice ileriye gittim en büyük kartopundan biri Zırvalık Edebiyatı:)Tamam artık daha nadir yapacağım…

Bu ailecek gündemi meşgul edenler ilk önce ailecek şirket açmış sonra da baba-oğul ”aile boyu dizi” şeklinde dizi yapmış.Pehh!

Kimden mi bahsediyorum?Tabi ki Osman Sınav ve ailesinden…İlk önce
Osman Sınav, eşi Tangül Sınav, büyük oğlu Yusuf Ömer Sınav ile yapımcı Yusuf Taner Özbel ve Engin Şavak Sinegraf’ı kurdu.İşte tam bu noktada bunlar devamını getirir demiştim,dediğim de oldu.

O zaman bende evleneyim,çocuklanayım.Zorla annemi,babamı,teyzemi,yengemi,kuzenlerimi,amcamı,eniştemi,dayımı,halamı,anneannemi,babaannemi,
dedemi çocuk yapmaya zorlayayım.Sonra hepsimiz bu bloga yazalım.Maksat yabancıya gitmesin iş,hem de yazara para ödemeyiz.Sonra holding kuralım,nasılsa tanıdık.Gıkı çıkmaz,tanıdıklıktan.

Ben artık daha detaya gireyim;oğlundan bahsedeyim.

Yusuf Ömer Sınav’ın biyografisini bulmadım,çok da çabalamadım.Ancak anladığım kadarıyla oyunculuk onun için yanlış bir meslek.Yani olumlu gözle bakmaya çalışıyorum ancak öyle bir tarafını bulamıyorum.Açıkçası ben oraya çıksam ondan daha doğal oynardım diye de geçmiyor değil içimden…Eğer oyunculukla bir konservatuar,bir üniversite bitirdiyse maalesef pek bir işe yaramamış.Haddime düşmese de;eğer okumadıysa da en kısa sürede başvurmasını tavsiye ederim.

Selen Seyven ise bu dizi için tamamen yanlış bir seçim.Genco’da Pınar’ı oynarken öyle sevimli bir karakteri ve sesi vardı ki sanki bizim yanımızda dönen doğal bir olaydı.Ancak burdaki rolünü kendi sesiyle canlandırdığını duyunca üzüldüm,nasıl Cüneyt Arkın’ın sesi dublorsüz çok yavan ve ilginçse onun ki aynen öyle.

*Osman Sınav ‘aile filmi’ yaptı
*Doludizgin Yıllar>Oyuncular

Neyse işte o yazıları ancak şimdi kullanma imkanına sahibim.Ve çok dandik ve sıradan birşey olduğunu bile bile heyecanlanıyorum,kuşkulanıyorum.Otomatik çamaşır makinesinin çevirmeli düğmesi kıvamında ben tarihi çevireceğim o yayınlayacak.Ama ya bir sorun çıkarsa,çok da hoş olmaz adıma.

Artık sizi çevirmeli düğme kıvamında programlanmış,kısa programda yıkanmış,çitilenmiş,paklanmış yazılarla baş başa bırakıp tatilin keyfini reklam arasından sonra tekrar çıkarmaya başlıyorum.

Beny Production sunar;Misyon:Şifreyi Kırmak

”000 değil,122 değil,989 değil…

Bu ne zaman olacak diyordum,işte oldu.Bavulun şifresini yanlışlıkla değiştirdim,bir daha değiştirdim ve karıştırdım.Şifresini tekrar girince açılmadı,ama neyse ki bavul açık.

Uçlu kalem ucuyla orasına burasına soktum,o olmadı firkete ile minik kısımlarına soktum.Sonuç ise fiyasko.

İnternette bukalemunların kuyruk uçlarının renklerinin mavi olunca karşılaştıkları durumlar nelerdir? sorusuna bile cevap buluyorsak buna neden bulamayalım diye düşünerek bavul şifresi,bavul şifresi kır,bavul şifresi kırma,trolley şifresi,trolley şifresi kırma,trolley password… yazmadığım kelime kalmadı,ancak bunu internetten bulamayacağımı anladım.

Biraz tek tek denedim ama 047′a gelinceye kadar bile çok yoruldum.Demek ki mekanik zekamı işletme vakti gelmişti.

Sonra bavulun içinden şifre kırma bölümüne ulaşabileceğini düşündüm,tatatatam…Gizli bir fermuar beni şifre kırma bölümünün korunmalı arkasına götürdü.Vidaları sökmek için hemen tornavidayı bulmaya koştum.Buldum ve açınca hemen şifreyi değiştiririm diye umutlandım.Ancak hiç de umduğum gibi olmadı.Zaten mekanik zekam pek de iyi değildi

Bana tek sağladığı kolaylık şifre kırma bölümünün daha kolay tutuluyor olması.Tüm bu maceradan şunu çıkardım ki;bu bavulun şifre şeysi bana bir otobüs eğlencesi olacak.”

Yakında sinemalarda…

İce,tea içerken
Yarısını yüzüme dökmeyi,başardım.

Kahveyi turşu,ve kurabiyeyle birlikte,
Yemeyi başardım.

Yağmurun ne ,zaman yağacağını,
Bacaklarımla ,tahmin etmeyi başardım.

Bir günde, 16 tişört,
Değiştirmeyi başardım.

Kaynak çayı,
Fondip, içmeyi başardım.

3 saat boyunca aynı şarkıyı,
Dinlemeyi başardım.

Huysuz Virjin’e,
Bir saat,dayanmayı başardım.

1 dakikada ard,arda 264 kere,
Adımı,yazmayı başardım.

6 saat boyunca,
Balıklarımı,izlemeyi başardım.

2,saat boyunca durmadan,
Zippirizoppit diyerek ritim,tutmayı başardım.

Maalesef ki,
Can sıkıntısından virgülleri yanlış yere koyanların,
Başarılarının gerçek olmadığını söylemeyi unuttum.

]]> http://denizfili.wordpress.com/2008/08/20/basardim/feed/ 0 beny Yaşasın Başardım! http://denizfili.wordpress.com/2008/08/20/hayir-sen-degiloteki/ http://denizfili.wordpress.com/2008/08/20/hayir-sen-degiloteki/#comments Wed, 20 Aug 2008 12:51:17 +0000 beny http://denizfili.wordpress.com/?p=219 ]]>

Kulak kirlerini temizle de dinle beni,
Hayır sen değil,öteki…

Albenili kelimelerle kalp süslemeyi de biliyorum,
Telefonda müdür rolü yapmayı da.

İçerik çalmayı da biliyorum,
Asansörde yalnız kalmayı da.

Renk yelpazesi kıvamında sarı,kırmızı,mor,beyaz yalanlar söylemeyi de biliyorum,
Üstteki gibi herşeyi dolambaçlı yada kıvırarak anlatmayı da.

İnsanın kafasını şişirmeyi de biliyorum,
Hazır çorba pişirmeyi de.

Gözlerini kürdanla tuttur da gör beni,
Hayır sen değil,öteki…

Bir parmakla yazı yazınca kendimi internet profesörü ilan etmeyi de biliyorum,
Spaces’e fotoğraf eklemeyi öğrenince onu bunu kıskandırmaya çalışmayı da.

Elimle çizdiğim çizgiyi Picasso tablosu gibi göstermeyi de biliyorum,
Altın kaplı çikolatayı Cumhuriyet altını yapmayı da.

Başkasına taş atıp kaçmayı da biliyorum,
Kollarımı bağlamayıp evrenime çekilmemeyi de .

Ama bunlara senin gibi ihtiyaç duymuyorum,
Acaba beni anlayabilecek misin?

Tatilimin yarısındayım ve bir internet kafeden yazıyorum.Pencerem de kimsenin göremeyeceği kadar küçük,arada bir başkasının ne oyunu oynayıp ne yaptığına bakınıyorum.Ekranın küçük bir kısmında beni sinir eden ama ücreti gösteren bir pencere var.

Tatil güzel geçiyor,eğleniyorum.Deniz çarşaf,kum pamuk.Bu kelimeleri yazarken arkamdan sarı kafalı yaşlı bir adam geçip pencereme göz atıp duruyor.

Bakıyorum küçücük çocuklar bile internet kafede gecenin bu vaktinde fink atıyor.Sözde 18 yaşından kimse internet kafeye alınmıyormuş,Türkiye’nin interneti temizmiş,balık kavağa çıkmış…Bunu o çocuklara söylesen sana küfrederler.

Sanki herkes sandalyesinden fırlayıp üzerime atılacak,Knight oynayan yavrucaklar Azrail kılığında karşıma çıkacak.Kafe sahibi biraları çalkalayıp her tarafı köpüğe boğacak ve o çocuklar bir yandan birayı hüpürdetip beni döverken uyuşturucu kullanacaklar.Sessizce futbol oyunu oynayıp küfreden çocuklar zombiye dönüşüp beni kovalayacaklar,3.sayfa haberi olacağız.İşte internet kafe haberlerini izlemenin faydaları,bir paranoyaklık.

Bizimkiler counter diye bir zırva oynadılar,müzik dinlediler,Facebook’ta fink attılar.Sonunda ise ücreti ödeyip çıktık.

Olimpiyat bayrak törenleri geçeli çok oldu,ama yakaladıklarımı yazdığım kağıdı kaybedince dün geceki tekrarı seyredip de yine yazdım.

*İzlanda’nın bayrağını taşıyan sporcu Neil Patrick Harris’e çok benziyordu.

*Uruguay’ın bayrağı öyle güzel dalgalanıyordu ki.Bir de taşıyan adam gülümsüyordu sanki mutlu ve onurlu insanların ülkesi girişi gibiydi.Ayrıca bayrağı güzel taşıyanların çoğu yelkenciydi.

*Suudi Arabistanlı bir sporcu telefonla konuşurken bayrağı dolandı,umrunda olmadı.Bazı sporcular da telefon,kamera,fotoğraf makinesiyle seyircileri çekti.Hiç hoş gözükmüyordu.

*Bosna-Hersek geçerken bir adam kameranın önüne geçti,dudaklarını olabildiğince uzatarak,eliyle dövecekmiş gibi yaprak bayrağını salladı.Çok komik gözüküyordu.

*Amerika geçerken George Bush,her zamanki maymuncak bakışıyla bayrak sallarken görüntülendi,Mithat enişteme çok benziyordu.Sanki televizyondaki oydu.

*Sunucu o kadar gevezeydi ki Rusya’dan önce Suriye’nin çıktığını sonradan fark etti.

*Suudi Arabistan vb. ülkelerin sporcularının giydikleri kıyafetler modern olimpiyatlara hiç yakışmıyordu,sanki bir göz kirliliğiydi.

*Olimpiyatlara ilk kez katılan Marshall Adaları’nın bayrağını bir hakem taşıdı.Hakemin üzerindeki ilginç kıyafet galiba adanın yerlilerine özgüydü.

İlk önce sayfa oluşturma,linklerin sonunu geri dönüp tekrar yazmadan daha rahat şekilde belirlemek,kullanışlı temalar,blog istatistikleri,detaylı bir başlangıç sayfası,etiketler ile kategorilerin ayrı olması,kolayca,rahatça yönetim…gerçekten hoşuma gitti.

Ama her ne kadar temel sistemi Blogger’dan WordPress’e geçirsem de Html düzenlemek ve bileşenler hakkında zorluk çektim.Halbuki Blogger’ın sayfa yönetim sistemi herşeyi rahatça önizlemeyi sağlıyordu.Html ile de rahatça içli dışlı oluyordum.Zamanla öğreneceğim.

Ayrıca profil mesajı da çok güzel:D”Div ile başladı hayatım footer ile bitti ama bir header kadar mülk edinemedim”.

Mercy’sisiyle yılın şarkısı ödülünü alan ve 13 toplisttede 1.liğe yükselmiş Duffy aynı zamanda son 25 senedir popüler listelerde 1 numaraya çıkmış ilk Galler sanatçısı ünvanını elde etmişti.

Ve şimdi de ”Şarkılarımı internetten indirenlere kızmıyorum”demiş.Bence iyide demiş ki daha çok kitle yapar.Yani insanlar bunu duyunca şaşırırlar ve ”bak be kıza o kadar kendisine para kaybettirenleri bile affediyor,seviyor”derler.Şahsen ben dedim.

E-mule,Limewire,Ares.Dosya paylaşım dünyasının önemli programları.Hepsi de birçok ağ,birçok dosya ve birçok kullanıcıya sahip.Bende alanlara göre düşündüm,taşındım hangisi çok kaynağa sahip diye.

Sanırım paylaşım programlarına kaynak dağıtılırken Ares elma topluyormuş.Ares’teki yararlı dosya sayısının zararlı dosya sayısına oranı gün gittikçe azalıyor.Sonuçlar arananla çok alakasız ve kaynak sayısı genellikle yetersiz.Dosyaların çoğu virüslü.Ama eğer ahlaksızsanız tam size göredir,mutlaka kullanın.

Yine de bu tür programlar yasadışı dosyalar içerdiği için kullanılmalarını tavsiye etmiyorum.Virüslü dosya indirme olağınız da yüksek.İnternet üzerinde legal olarak satılan müziklerden istediğinizi bulmanız mümkün ve fiyatlarda giderek uygunlaşıyor.

Bağcık bağlamanın da sanatı varmış.Hemde 2 trilyona yakın farklı çeşidi mevcutmuş!
Bana en güzel 3. geldi,pek orjinal duruyor.Hem de öyle bağladıktan sonra ayakkabıları bir daha bağlamaya gerek yokmuş.O da ayrı bir güzellik tabi.

İşte Sabah’taki o yazı:Bağcık Bağlama Sanatı

İlk önce mor ve yeşil ağırlıklı ofis kıvamında bir yerdeyim.İğrenç siyah-beyaz gözlük takmışım.Sonra çekik gözlü, kumral saçlı,sivri gözlüklü bir kız ve ciddi bir alman geliyor.Haribo reklamlarından da hatırlanabileceği gibi nananananana şarkısı çalıyor.Biz hala ciddiyiz.Sonra ben iki parmağımı tavşancık yaparak şarkıya eşlik ediyorum.Sonra büyük bir sahneye çıkıyorum.Bebeğinden yaşlısına herkes eşlik ediyor.

Bu kadar rezil bir şarkıyla şöhret olacağıma saçlarımı Tokio Hotel’in Bill’i gibi yaptırıp Delisin’i söyler ve ponpon sallardım.Yok hayır saçlarımı Bill gibi yaptırmazdım ama söylerdim.İşte olmasın hiçbiri…

Etkisi de üzerimde kaldı yani.Ben inene kadar inmedi,ne kadar kötü oldum kimse bilemez.Kadın sanki insan üstü ses dalgaları yayıyor.

Ortalama bir fotoğrafımda;

%67 oranında Allison Hannigan.How I meet your mother’da Lily’i canlandıran kız işte bu.Bayılıyorum!Hem oyunculuk olarak hem tip.Allison’la yalnızca yüzlerimiz benzeşiyor ama dizideki Lily’yle de karakterlerimiz benzeşiyor.

Aynı zamanda yine %67 oranıyla Lee Hyori’e benziyorum.Kendisini tanımıyorum ama hoş kız doğrusu.

Diğerleri de sırası ile;%63 Preity Zinta,%63 Gong Li,%59 Natalie Vodianova.

Kız gibi süper oğlanmışım doğrusu.Hep güzel şeylere benzemişim yahu:)

Gülerken bir fotoğrafımda;

%68 Ryo Nishikido.Yahu bir geçişli gösteri oldu,ne çok benziyormuşum Ryo’ya.Şaştım kal

dım,ne büyük benzerlik.Tipi hakkında ne diyeyim benden yakışıklı olmasın da.

İşte sonra;%59 Choi Jii-woo,%54 Ami Suzuki,%54 Eddie Cibrian,%51 Jet Li,%49 Gregory Peck.

Hoş bir fotoğrafımda;

%70 Gong Li.Tanımıyorum ama çok zarif bir bayan.

%66 Fujiki Naohito.Karizma yakıyor:p

Diğerleri;%62 Kangta,%55 Fiona Apple,%52 Hirosue Ryoko.

Bu yazıdan sonra Japonya’ya taşınıyorum,belki oranın insanları bana daha yakın gelir,mağlum burada yadırganmaktan bıktım,sanırım en büyük sorun kıskançlık.Siz ‘Beny Lii’ye hoşgeldin diyin.

Kyle’ın kardeşi İke-Logosuz
yada İke-Beyaz Logolu

Timmy Tekerli Sandalyesinde-Logosuz
yada Timmy-Turkuaz Yazılı

Kenny Poposunu Gösteriyor-Logosuz
yada Kenny-Siyah Logolu

Kenny Tuvalette-Gradyan Turuncu Logolu
yada Kenny-Hardal Sarısı Logolu
veyahut Kenny-Kırmızı Logolu

Şimdilik bu kadar,ama reklamsız 3d South park duvarkağıtlarının geleceği için en kısa zamanda:)

Nedense onları unutur gibi oldum,üzülüyorum.Her hazır çorba içişimde aklıma balıklarım gelse de yine de onları çok düşünmediğimi düşünerek kendimi suçluyorum.

Şindik bu yumurcakların akvaryum derdi başladı.Kavanozda gelişemeycekler diye akvarum alalım dedik.Büyüsünler,yumurtlasınlar.Zaten o yüzünden aile şeklindeler.Bütün akvaryum balık dolsun.Minik minik çöp gibi…

Belki de balık tankı kurarız.Ucuza satarız balıksız dost kalmaz.Maksat hem hayvan sevgisi,hem bu sevgiyi aşılamak,hem bol bol balığı zevkle seyretmek biraz da ticaret.

İşte onların internet üzerinden kolayca girilebilen versiyonu çıkmış.Kolay ve kurulumsuz,babaannem bile yapar.Pıt pıt siteye gir kullanıcı adı-şifre yaz,bilgisayarına ulaş.5 gb sanal disk,3 gb da mail alanı.Daha iyisi şimdilik yok!

Görünüşü Vista çakması diyeceğim,kimse sivrilmesin açıkça görülüyor.Simgelerini ve Go! düğmesini görünce aklıma Gnome geldi.Hayalet-mayalet güzel olmuş,sevimli olmuş.Hayaletli ikonlar,kullanıcı resimlerine bayıldım.Güzel arkaplanlar da var.

Programları çok gelişmiş değil ama gerekli şeyler var,herkese yeter.Tarayıcısında biraz sorun yaşadım,Firefox’tan sonra.

O kadar çamur attım ama yine de çok sevdim.

İşte;G.ho.st